Huşu İçinde

Ya Rab yalnız kaldık biz bu ıssız binalarda Buğz etmek tevazudur zalimin gözlerinde Kuyudayım sesimiz çıkmıyor Gözyaşlarında Açılır gömleğin perdesinden Ya Rab hüznümü arz ediyorum Susuyorum semtin bilinmeyen sokaklarında Sunuyorum aciz kıvranışlarımı Vuslatımda pusulam yok Damaklarım çatladı Sahra Çölü'nde bir gezginim Bir avuç toprak kadar yalnızım bu semtte Üzüntüden baktım gökyüzüne Belirdi yıldızlar Belirdi ay İstinat duvarı gibi yıkıldı hayallerim Ya Rab duygularımla çelişkiliyim Huşu içerisinde olmasa da kalbim Dualarımda tek seferde açılıyor yetmiş bin perde Beni sevdiğinin belirtisini tüylerimin diken diken olduğundan anlıyorum Çünkü kalp senindir o bende emanet Bense doldurdum kalbimi kötü hasletlerle Ya Rab huzur içinde yatmalıyım huşu içinde ...