Tunahan Haksever

Büyük izlenimlerin arkasında gizleniyorum, Tanrım. İnancımın sarsılmış terazisinde, başımın dönmesiyle küfrediyorum. Topuklarımızı kanatan taşlı yollardan, şu dik yamacın bozuk

Baktım ki arkamdan konuşup suratıma bakmazsınız İstediğiniz kadar konuşun Beni bu yoldan yıldıramazsınız! İstersem edebilirim utanmadan küfürler

Yolculuk ile başlar anlamadığın hasretler, İçten içe çekişmelerin vuslatı mahveder. Uzaktan duymalısın vapurların seslerini, Gördüm herkesi, yarı yolda pes ettiklerini!

Nasıl anlatabilirim bir akşam yaz vaktini Sıcak rüzgâr hafiften yüzümüze doğru Hatırlat bana akşam vaktini Gidebilsem huzura anı bulmak için

Önce hizaya gelin sonra fezâya Keza bu sefer düşmeyiz de Zaman zaman didiştik aynı hatâya Öze bağlı kalmaya çalışın

Hazırlandı geceye ölüm uykusuna müteakip Ve kumdan mezar diktiler binlerce müteahhit Halk arasında derler ki “gizli bir güce sahip!” Biliyorum ki leş bedenin rutubetli hücreye ait

Dostum duyuyorum içinde var olan bozuk bir prozodi Pişmanlık adlı tiyatro sergiliyorsun Kaç kez düşebildiğin için mutlusun Çünkü tanıdık geldi şeytanın melodisi

İstersiniz teorinin gerçek olmasını Ve görmek istediğiniz bir Mesih İnanın bana dakikaların bitmesi Saniyelerinizi şah damarlarınızdan hissediyorum

Gönlümden geçti mazi nebat gibi veçhile Çiğ tanesi kadar filiz derinden bir çile Nedense hep geçmişleri anlatıp durdular Tekerrür eden romandan ibret mi aldılar?

Bir yolculuktan bahsediyorum Uzak yerlerden Gurbete değil aşk bahçelerinden Geçmeli miyim korku ile ümit köprüsünden Uykuya dalmak ki cansız bedenin serinliğinden Mistik hava var çevreler beni etrafına alır Gerçekleri söyleyemezsem ruhum daralır Dudaklar kavuşmalı Budur hayat gayemiz hilkatinden Dostlarda inmiyor firkateynden Kaç kurşun yemiş bedenlerden Dualarımla kurtulup sağ çıkmıştım kederden

Hayat sahnesinde çocukların çığlıkları Gazze’de mezar yok Göremiyoruz ki içimizdeki kargaşalıktan Nur gitti etrafımız fücur kaynıyor Bir tek gönüller hücum ediyor Hudutlarda bir dostluk var hiç sorma Naaşı olmayacak postlar var bu diyarda Bir taraf yok apolitik patikasında Hicaz'da bir ateş yükselir Civarında herkesi yakar bitirir Tütsüler gönülleri Her geçen gün fitneler artarda Merhamet yok olur âdemoğlunda Sabırdan geçelim köprüden Budur imtihanımız Sınıfta kaldığımız dersler ile de Karnemizi alır Ve sevdiklerinizi kaybedersiniz

Tarihlerden 20 Mayıs Sahile vurdu balıklar güneşe baktılar Günbegün neşe içinde çocuklar Sahi sensiz de olmaz sevinç çığlıklarım Kuzeyden feribot belirdi gözüme Rıhtıma çok var ağırdı yüklerim dayanamam Ve yavaştan perde perde kızıllığa bürünür Ganita’da yakamoz daima hırçın gözükür Yalnızlar dolaşır sahil kordonlarında Ukde kaldı ümitleri kararsız şekilde Yalnızın biri yürüyor Adımlarını attı aynı şeritlerde