İrtica Deyip Geçme

Gönlümden geçti mazi nebat gibi veçhile Çiğ tanesi kadar filiz derinden bir çile Nedense hep geçmişleri anlatıp durdular Tekerrür eden romandan ibret mi aldılar? Bayrağımız adına birçok kalem alındı Geriye kalan sadece tozlu raflar kaldı Âdemoğlu bıraktı zaten yoksul yetimi Misk kokan çocuklar bizi bırakıp gitti mi? Ben artık topluyorum yavaştan bavulumu Kimler götürecekti bu çürük tabutumu Çift aynaya temayül etme yürüyor sessiz Altmış senedir dağıttı herkese şüphesiz Şevkle eda etmek istersen iktifa eyle Bilhassa babı ayırma irtifa kaybetme Anne babana haykırıp da irtica deme Bir gün tarihe gömüleceksin gülüp geçme Opera mı sanmıştı bu uğursuz mektebi Gospelde gördüm ilmiyle bu nursuz merkebi