İçimdeki Kadın

Yine bir pazar İkindi vakti Hava rüzgarlı Soyunmuş doğa Hüzünlü yağmurlar yağıyor Yağmurun damlaları gözyaşı döker gibi ıslatıyor beni Sade güzelliğinin tanığı martılar yok bu gün Hani her pazar akşamı rıhtımda Seni bıraktığım yerdeyim Seni bekler gibiyim O vapurdan inmeyişini gördükçe Bir kasırga gelse diyorum Sürüklese, alıp götürse beni İşte bu şiiri o zaman yazıyorum Her satırında seni işleyen Gözlerinde kaldığımı Kokuna doymadığımı Yazmak istiyorum Ya o sevişmelerimiz... Ne de çok sevmişim seni Gecelerimin tesellisi kadını Kara kış aşkına Yalınayak koştuğum kadını... Be kadın! Denizin martıyı kovabileceğini Sen gidince anladım..........