İnsanın Babası Ölür mü Hiç

İnsanın babası ölür mü hiç Dediği gibi Cemal Süreyya'nın Yıkadılar aldılar götürdüler Ne acelesi vardı oysa Çok kızdım babama çok Affetsin beni Böyle ansızın gitmek olur mu Allah'ın takdiri derdi İnsanlar doğar yaşar ve bir gün ölür oğlum Yokluğuna böyle alıştırırdı beni O oysa insanın babası ölür mü hiç Dediği gibi Cemal Süreyya'nın Babamdan hiç ummazdım bunu hem de hiç Üzülürdüm de aklıma gelince annem Sabret oğlum derdi sabret Şimdi ne kaldı ondan geriye dersen Bir yüzük bir tespih bir de eski püskü bir ceket Velhasıl insanın babası ölür mü hiç Evet öldü işte; Dediği gibi Cemal Süreyya'nın Sizin hiç babanız öldü mü Benim bir kere öldü Kör oldum Sedat Kesim