iyilik tozları
dağdın duran göğünde
henüz rüzgâr
kesmemişti yüzü
incitmeden açılırdı kapı
sevdiği iz geçmişten
hâlâ yüreğinde
bekler adımları
yüreğine yapıştırmış
kurduğu cümleleri
parlayan yıldızlar kadar
çoktu hasretliği
şiirden geçitler kurulur
harfler gezinir şehirde
kalp haritasında
nar gibi dağılmalı
gözyaşlarından
şehir şehir
oyulmasın kayalar
koparan denizler çekilmesin
soluduğun taşı
bir yıldıza bağla
ellerin çıkarsın
yağmuru yerinden
sarmaşıklarla uza da
gel denizle dalgalarla
yirmidörteylülikibinondokuz