Kaşığına Canım Vereydim Sılam

Kaşığına canım vereydim sılam Yarı tok kalaydım da Bağrında huzur dereydim Kepçesine Gölgemi gömdüğüm gurbet aldı Evladımın hayallerini Dağ bilirdi ya beni Bilmez di ki Cesaretini yasladığı dağ Dağladı yüreğini Var mıydı cihanda Böyle bir utanç Evladının gecesinde ay Gündüzünde güneş olan baba Şimdi başı yerde Başı yavrusunun Başının dibinde Nasıl anlatsın ki gurbeti Aklı ermez ki anlatsa da Nasıl desin Açlığın nefes çaldığını Muhtaçlığın Mecburiyetle birlikte kaldığını Oyy sılam oyy Yavrum için gittim senden Oysa bak Bak sılam bak Şimdi yavrum gitmiş benden Senin beşiğinde yatırmıştım Dualarımı da başucuna Bırakmıştım üstelik Sallarken Hangi ninniyi söyledin de Yavrum beni duymuyor böyle Söyle ki bende senin ninnin ile Sesleneyim yavruma Gurbetin dili hançerdir Saplanır da yüreğe Yoksa ben Gurbet diliyle mi söyledim Ninniyi de Vuruldu yavrum sözlerimde Ne ailem kaldı Ne duygularım Ne de aklım... Bölündüm Farkındayım bölündüm Hani nerde tüm parçalarım Hangi kabirde toplayacaksın Yarımlarımı Eyy kader Canıma canan sılam Senden giderken Ruhum ölmüştü Yavrumun özleminde dirilmişim Gayri ihtiyari Yıllarca boşuna üzülmüşüm Vuslatın heyecanı Can vermiş ruhuma Oysa Hayatın akışında saklıymış Sürprizler Bilemedim ki Evladımın bakışında Evladımın umutlarında Evladımın hayallerinde Ölmüşüm ben Ölmüşümm Gurbetin kepçesinde Hayallerimiz vuruldu Sılanın kaşığında ise Hayatımız boğuldu Olsun be hayat Olsun Böyle de güzel herşey Şimdi Sılamın kucağında Huzurla yatıyorum Kabrimde biten gülleri Kıskansın gurbet Can sılam Anamm sılam Yavrum sana emanet...