Kendimiz yaptık
Dönemeçlerinde savrulduk yaşamın
olurlar dururken
olmazlarındaydık hep
ne tende ne bedende
bir tutam heveste kalabildik sadece
yağmurları yağıyordu oysa üstümüze sevdanın
dünya mahşerdi biz cehennemin dibi
susmanın gereksizliğinde susuyorduk
toprağın kokusunda kaybolduk
gökkuşağının renklerinde
yüreğimiz sıcakken güneş kadar
trenler gönderdik ayrılığa katar katar
Tevfik Karınca eylül 2018