Mayın tarlası
Gözden uzak yaşarken
biri gelir geçmişin derinliklerinden, aklın şaşar
sonra yüreğin cam kırıkları, yüreğin kan revan çığlıklar
yüreğin nihavent…
“İstanbul, İstanbul olalı
Hiç görmemiştir böyle keder”
Ve sonra bütün pencerelerine bu şehrin
sabah yıldızları değil, yalnızca gözleri düşer
ve o gözler ki yeminle sana… mayın tarlasında yel ve seher