Keşiş Denilen Dağlar!
DİNLE VE BENİ ANLA,
S E N:
“ERZİNCANLIM”!
S E N:
“KEMALİYELİM”!
S E N:
“KÜÇÜK ESATLIM”!
SEN YOKSAN?
HER ŞEY EKSİK.
T I P K I,
YARIM KALMIŞ,
HİKAYE GİBİ.
S E N S İ Z,
KARPUZ KALDIRAN,
S O Ğ U K.
SENİN,
SEVGİNLE DOLU,
Y A Ş A N T I M I N,
A N L A M I,
S A D E C E,
SENİNLE PARLAR.
E G E R,
“ERZİNCANLIM”,
Y O K S A,
BU ÖYKÜ YARIM,
V E,
B U ŞAİR
“K E M A L İ Y E S İ Z”!
K A L I Ş I N A,
“A Ğ L A R”.
Y A R I N,
M A H Ş E R D E,
BU SEVDAYA,
Ş A H A D E T E D E C E K,
ERZİNCANDAKİ,
KEŞİŞ DENİLEN!
“D A Ğ L A R”. . . !
Ali GARBİOĞLU