Korkma Can Sevgimden

korkma CAN sevgimden taş kesilmiş kalplerden değilim masum yalanlarda yok bende işte buyüzden hep yanlızım ya kaç fidana can verdi toprağım kaç tohum ekildi diplerine yağmurlarımla niceleri sulandı herkes bir parça aldı gitti işte köhne bir ağaç kavuğu kaldım kurumuş büzüşmüş dallarım artık ben hasret arık kaldım havaya suya gülüşler hep aynımı dünyada bu kalbimin parmaklıklarıda eskidi kayboluyorum kalabalıklarda hangi köşeyi dönsem ıssız kalıyor halbuki daha çok içimde sevgi parçalarcasına yüreğimi sunuyorum ve hep dilenci kılığına bürünüyor görülmeyen güzelliklerin arkası yüzüme her vurduğunda yanıyorum koklamayı özledim işte kana kana su içmeyi özledim kaybolan yıllar nasılsa gelmeyecek yaşadığım her anı özledim işte acı vermiş olsalarda bana alıştı yüreğim yalanlara nasılsa yalan olmayan ne varsa diliyorum o birbirine sımsıkı bağlanan sevgiye saygı duyan insanlara evet işte tam zamanı bir müzik olmalı ince ince çalmalı akmalı okunanlar ruhuna istemeli o sevgiyi artık nasılsa nasıl işte ne fark eder değilmi önemli olan yaşamak çoğu görmeden yetinmek olurmu azı görmeden insan insan olurmu korkma CAN sevgimden sevgisiz hayat olurmu Habib Göktuna