Kurşun Kalemin Ezgisi

Kurşun Kalemin Ezgisi Sen güldürdün beni o şiirden sonra elime bir kağıt tutuşturdular ve yaktılar tüm ışıkları sonsuzlukta son günümde yoktu tanrılar, yalnız sen vardın ellerim ellerinde, ayın on dördü kadar güzeldi rüya bizi gökyüzüne sevdaladılar, incecikten yağmuru yağdırdılar ıslaktı bedenlerimiz, sevinçten damlalar, mutluluğu haykırırcasına mısralar sıra sıra, dizeler dize dize ne methiyeler dizildi ardımız sıra ve avuçlarımızda sevda şiir sevilir mi bir başına diye soranlar oldu sana, bakışlarına gül kondurdular dalından gülü kokladılar, yüreğimizde sevda, dikeninden önce gülü sundular gonca gonca tomurcuktan filizlenir mi hayat bilmem sen güldürdün beni ilk bakışta bütün yasakları paramparça ettiler, gelenekler yok oldu göz bebeklerinde engeller dam üstünde saksağan sokaklar çalgı çengi, meydanlar festival, caddelerde renkli renkli kaldırımlar sözüm var, sevemem hayatı senden sonra ucunda ölüm olsa, bırakacağım dünü dalgalı bir denizin ortasına bir sen uyandırdın ay ışığını zifiri karanlıkta sevmeler gölgesinde sen vardın hayallerimin, sen güldürdün beni dolunayda şarkıların ezgisinde yeşerdi hayat ve sen güldürdün beni doyasıya coşkulu şiirlerin sebebi sensin artık, yepyeni mısralar doğdu senden sonraya her günümüz mutluluğa gebe, gözlerin ümidin izini taşıyor yarına ne boyun eğmenin takdirine şayandır gelecek gün ne dik durmanın vebali ağır gelir mertliğe en son şiiri sen yazdırdın o güzel mısralarda, ceylan gibiydi mavi gökyüzünde bulutlar güldüler güldüler ve sağanak bir yağmura tutuldu dünya seni yazıyorum şimdi zaman sarısı kağıtlara ve kızıl bir günlük tutuyorum ara sıra her günü sana ayırmanın güzelliğindeyim sevgili avuçlarında sevdanın izi, gün yüzünden utanıyor şimdi ve ben gidiyorum usulca, ne şiir tükenir yokluğumda, ne şehrin meydanlarının aklı kalır şarabi akşamlarda sen varsın yine kurşun renginde kalemin ucunda sen varsın işte parmak uçlarımda sevgili ben seni nasıl sevsem... Bülent Öntaş 14.07.2024 - Titreten Sözcüklerin Gölgesinde