Lara

LARA Bir masal eridi yapraklarında Şimdi zaman güzde yas tutar Lara Bir yorgun şarkı ki dudaklarimda Dinle ki sızısı hala kanıyor Şafak söktü yine gün uyanıyor Dinle kurşun değmiş yorgun sesimi Karşı sahillerde uyurken sızın Limanlardan topla benim yasımi Dışımdan içime alev iniyor İyice bak Lara deniz yanıyor Masallar da biter vakti gelince Eskiyince zaman düşler de eskir Mumlar da tükenir kendi halince Adın dolanıyor dilime ey yar Lara bu gün bende yine bir hal var Yağmurda ıslanır ipince sızın Şiirler dökülür yanaklarindan Sehrinden bulutlar akar ansızın İnkarı yok Lara bu telaş dünden Gecersin içimin sokaklarindan Kapıda,masada,aynada izin Sorma Lara sorma bu başka ölmek Dolanır odamda melül gözlerin Ölüler de sever anladım Lara Astim endamını kör lambalara Bir gözün zeytindir öteki şarap Sorma Lara bana sarhoşluğumu Bir kadeh içince bin kere harap... İçtikçe dilsizim,içtikçe susuz Dökülür takvimler gecesiz günsüz Halil Bozdoğanoğlu