Merdiven Boşluğu
gözkapakları yarıya inmişti günün
denizin sayfalarından
kuşların sesi duyuluyordu
mor bir renk çarpıyordu kıyılara
çürümüş bir sal bağlıydı
sanki dalgalara
bir aşkın merdiven boşluğuna
itilmiştim
çalılıklara takılan sesimi
topluyordum
sevginin limanlarında
fırtına yüzümden düşen bin parça
yaslanmıştı bir yağmura
adresi değişmişti dostlukların
geri dönen bir mektuba
iliştirilmişti rüzgar
giysiler arasından seçtiğim bahar
gökyüzünde sevgilere
bulutlardan bir ayraç açar
Orhan TÜLEYLİOĞLU