Sebeplerime Bağladın Beni

Fırsatlarına harcadın beni Sorumluluğu sorun gören Dışı onur sergileyen İçi kaypaklık ören Sakat düzenin Sakatat küfü Kokunu saldın düzene Biçareler çare arar yana yana Varamazlar çarelere Çünkü kader senden yana Sebeplerime bağladın beni Sustum Yuttum tavrının zehrini Yıkanmamış cümlelerini Doğradım Sonra kıydım nefesimle Ve kırmaya Kıyamadığım hevesimle İçimdeki alfabeyle harmanladım Gözlerimin yelinde savurdum Ruhumun yutağında kaydırdım Meğer boşaymış çabam Ayrıştılar sinsice İnmediler yüreğimin kuyusuna Kaç kez yoğurdum umutla Kaçtılar yine Sen gibilerin kıyısına Evvelâ evlat olmalıydın ya Dönülmez artık geçmişe Bari evladını görseydin Bakar kör olmadan önce Baba olmayı deneseydin Satın almadan önce Seni o şişe Eş olmaya eşlik edemedin Topladın tüm dengesizlikleri Toplumun alkışı oldun Zaafım besledi seni Kırık duygularımla doydun Şimdi ben nasıl çığlık atayım Çığ düşmüş yüreğimle Yok olup Sen olarak mı doğsam Bana kör bakan Kaderi mi vursam Bilemiyorum Ayşe oldum Fatma oldum Ece oldum Aynı odunla yandım Sense bana ecel oldun Cehenneminde uyandım Gözlerimi araladım Sebeplerimi aradım Utandım acizlikten Yaşatamıyorsam insanlığı Acizce ölmekten utandım İnsanca ölememekten Utandım Utandım işte Sıcacık minik bir el Dokundu elime Yüreğimdeki kadar acımasa da Yüzümdeki yara O yaraya konan Dudakların öpücüğü Hayat verdi cansız ruhuma Sonra Sonra evladımın bakışlarını içtim Sesine tutundum Yüreğime astım İnciden gözyaşını Cesaretini giydirdi bana Enerjisini örttü üstüme Kanatlarıma sarıl dedi Bana da kanat verdi Cehennemi yara yara Vardık güzel diyarlara Geç olmadı mı kader Bana bedel ödetip Verdin güzelliği Bir şişeye satılmış Şerefsizlere de Daha doğarken verdin Güçsüzleri böcek gibi Ezmenin gücünü Şimdi benden Teşekkür mü bekliyorsun Yok yok Bekleme boşuna Bence özür borcun olsun Ve kapatalım hesabı Ne dersin