Sen benim Küçüğüm

biliyorum, kimsesiz kırık düş pıhtıları hatırlar sadece, sen değil, ve belki biraz da, seni misafir eden yüreğime gelişlerin, küçücük adımlarla... ben seni korkularınla büyüttüm, törelerin ile yoğurdum ve bıçak sırtı ve cevapsız ve dehşetli hain sorularla olgunlaştırdım o ufacık yüreğine nakış gibi işlerken sevdamı… saçlarına habersiz ve deli fişek bulutlar taşıdım Ben özledikçe sen büyüdün, su içer gibi kana kana Bana sadece beni borçlusun Ben seni surlarında büyüttüm Diyarbakır’ın Güneş yağmur, fırtına olsa da içim Ben seni yıldız yıldız, özlem özlem seyrettim Bana sadece beni borçlusun Geride ne kaldıysa hediyem olsun... Tevfik Karınca