Sen Geldin Aklıma

İmkansız değil, bir uyku hali sanki, Uyanıncaya dek çıkmazımsın.. Kör kütük aşık olduğum tek kadınımsın. Dalıp dalıp giderim sürekli uzaklara, Bir mazi ki biriken içimde zehir zemberek! Yutkunsam öldürecek, nefesimi kesecek... Penceremi araladım sessizliğin sesini dinliyorum.. Sanki o konuşuyor bende susuyorum. Biraz huzur buluyorum, biraz da hüzün, Acıtıyor belki; kanatmıyor lakin. Konu sen olunca lal oluyor dilim, Bir sızı iniyor yüreğe, anlaşılmaz birde endişe... Sokaklar bomboş sessizlik hakim geceye, Biraz rüzgarın sesi, birazda kuşların. Anlıyorlar sanki, kalbimin ne denli parçalandığını.. Arkadaş oluyor yine de geceler, Yüklese bile yükümden ağır sevdanı yüreğime... Susuyorum konuşmak için ne halim, nede mecalim var. Belki bir gece vakti; bir şiirim çıkıp getirir seni bana.. Geçmişi üfleyerek belki bir nefesle sildirir. Yaşamam’ da senin için, ölmemde.. Belki sen ölmeden’ de beni seversin... Uğur Furuncu