Seyyah Nazım
Ahenk bulur kafiyede vezinde
Yazamadım ilhamlarım izinde
Serbeste bağlasam nesire döner
Dizelere küser ışığı söner
Şartı buymuş olacakmış baş tacı
Dokunarak verecekmiş ilacı
Seyyah nazım gönülleri dolaştı
Adadığı o zirveye ulaştı
Serbest de nesir de duyguda saklı
Yüreği pişmeyenin ermez aklı
Her kalemin kendince bir sesi var
Yeter ki anlasın kimin nesi var