Susma Çocuk Yüreğim

Gülüşü resimlerde ve yaşamımızda baki kalan çocukların şiiridir… Yalandı; Çocukluğuma savaş açan gazete manşetleri Devletin merhametli ve şefkatli eli Çocukluğuma, oyunlarıma ve canıma kastetmediği yalandı Yalandı; Diktatör ve adamları tarafından söylenen her şey Ama her şey yalandı… Gerçekti; Avını parçalayan sırtlanlar gibi Canımıza çökmesi demir kuşların Gürül gürül ışıyarak yağan ölüm Ve ensemizde tepinen soğuk nefesi ölümün Tetiğe asılan el Sevinci kursağında bırakılan çocuk Kurşunlara hedef olan ve ölesiye çarpan yüreğim Yüzümde kuruyan kan…/ Dalında kuruyan gül Gülün kokusunu boğazlayan barut kokusu Namluların ucunda yanan buz gibi ölüm Sokaklarda rehin kalan cesetler Dilimde barış… Yalandı; Ölüm ve esaretle kuşatılan bir halkı Bembeyaz bayrakları Ve adamları… ve kadınları… ve çocukları kana bulayan Ve dünyayı başlarına yıkan Diktatör ve adamlarının “Özgürlük ve demokrasi “ nutukları… Attıkları, tuttukları… Her şey, ama her şey yalandı; Yüreğinde yangını olmayanların döktükleri gözyaşı En yüce makam… Peygambere komşuluk… Cennet kapısı… vesaire… vesaire… Ve ölen çocuklarımızın ardından Kaybolan sevinçlerimizin geri verileceği birer birer Her şey, ama her şey yalandı… Gerçekti; Sokak ortasında vurulup düşen Ve ölüme buz kesen kadın ve çocukların çığlığı Anaların gözyaşı… Çocukluğuma tam isabet Ve -ne kadarsa o kadar- içime sığdırdığım sevinçleri Tek bir kurşunla mıhlayıp yere yıkması keskin nişancıların Ve düşmeden önce yere Duyduğum kuşların kanat sesleri… Susma çocuk yüreğim… Susma; Kanat seslerini susturmak için Ölüme tanık olan kuşları da vururlar Susarsan eğer… Ocak 2016