Uğur Abiciğim Dön Artık
Yaramazlıklarım çok yordu seni
Belanın kokusu burnunda kaldı
Sen gittin tutmuyor şiirin demi
Kalemim kendini kedere saldı
Süt dökmüş kedicik olmaya geldim
Söyle kalemine döktürsün şiir
Kalbinde yerimi almaya geldim
Uğur 'suz ne yapar bu çömez şair
Yankı'lansın çağrım kulaklarında
Yeter suskunluğun dostluk yitiyor
İki hece gizli dudaklarında
"Döndüm" de ne olur ömür bitiyor
Tüm dostların senden şiir bekliyor
Kalemi bekletme yaz artık Abim