Uyumsuz Armoni

Bir bestedir ki bu Birbirine uymayan armoniler gibi Sabır ile geçmesi zor Bilirkişiler geçim derdinden elemli Kariyer ülke ferdinden önemli mi? Az da olsa merhamet Meydan parklarında gözleri nemli Bir kurtarıcı bekler ki Yaşamasında var bir sebep Muhbir değildir kendisi Seyyarcısı olmuş duyguları Tedirgin şekilde Her gece kâbus dolu uykuları El etek çeken birisi değil Mapustan seslenen kişidir korkuları! Başkaldırının ayak sesleri nabzımızda Kendilerince barikat kurmuşlar Önümüzde sürü halinde leş yığını Ve muhtar tayin etmişler Kasketini yakıştırmış serkeş kılığına! İçimizde ürperti var Selamızı okusunlar dilkeş makamında Buraya çığlıklar yankılanır Çocukların kaygısında Korku sezgilerine dayanır Aklın bellek aygıtında Her bir satırda dert sayıklanır Bütün günah Toplumun ervahına