Valentina II

İyi bak Valentina Kalbimiz gibi karanlık bir gece daha Yıkanalım ki bu karanlıkla Aydınlık aldatamasın bizi Nur topu meçhullerimiz olsun aldanmışlıklarımızdan Namlusunda can verelim derme çatma şiirlerin Zihinlerimiz kaybolsun tümcelerin karanlık dehlizlerinde Benliğimiz çırpınsın lügatlerin dar menfezlerinde Vebali olalım tanımadığımız şehirlerin Nasılsa her yer kükürt kokusu Nasılsa Dünya kan ter içinde Sevmek haritası kayıp bir define Yalnızlaştık düşlerimiz kalabalıklaştıkça Ne mi diyorum Valentina? Rüyalarımızın billur taşlı avizesi çökmüş üzerimize Ah dökülebilseydik kendimizden Gecenin kirpiklerinden dökülen şu yağmurlarlar gibi Yüreklerimiz öğütmeseydi kendisini Mademki bu kadar iyi biliyoruz rakamları Bir lokma daha az ısırsaydık keşke Dünyayı Yaşamak dediğimiz dağınıklığımızı toplama çabası Ne mi diyorum Valentina? Boşver! Hadi aklayalım kendimizi gecenin karanlığıyla!