yeşeren yağmurların bahar sevinci
düşler ıslandıkça
yakasından tuttu
gümrâh gümrâh mevsimleri
taşıdı güvercinler
yeşeren sözlerle
kalan yüzümden
tebessümlerimi döktüm
bitiştirdim avuçlarımda parçaları
çoğalttım umutları
kirpiklerimden şiir kaçtı
gözlerimde büyüdü deniz
avuçlarımdan tuttuğum
sımsıkı umutla
yerde gökte doğar
güneşte ayda
açar baharlar içimizde
her yanı gül yağmuru
ikibinonyedi
Müzehher Eylül Gökmen