Yüreğindeki Kuraklık

Senin yüreğinde papatyalar yetişmez; Nefes almaz, Susuz kalır, Yanar solar ansızın. Taş duvar örmüş bedenin ruhuna Eşlik edemez bir başka ruha, Ne barındıra bilir yanında Ne yaşatabilir yokluğunda. Nefretin o kadar birikmiş ki içinde, Sevgiye yer kalmamış, bir zerresine bile. Gülerken öfkeni kusuyor gözlerin, Bakışın, sanki bir kurşun daha sıkıyor yetime. Zorla, istemsizce.. Herkes bir adım mesafede oysa, Sen istemedikçe, kimse yıkmaz duvarlarını. Dedim ya sana; yüreğinde papatyalar yetişmez, Susar, en çok bir yudum sevgiye susar. Aşılmaz engeller koyma sevgiye... Uğur Furuncu