Zalim Düzen

ZALİM DÜZEN Herkesin kirli çamaşırı var, Günahsız kimse değil. Hatanın büyüğü affedilmez, Bazı sözler taş gibi ağır gelir. İnsanlığın bittiği yerde, Vicdan bile susar, yorulur. Ah, zalim, hain düzen, İçimizde büyür, çoğalır. Bir masal gibi dağıldık, Kaldı geriye yalnız gölgeler. Akraba akrebe döndü, Aynı sofrada zehir büyür. Gençlik kendi âleminde, Saygı, sevgi çoktan eksildi. Kapılar birer birer kilitlendi, Gönüller birbirinden silindi. Evlilikler mantığa döndü, Çıkarlar kurulur her hesapta. Bir tebessümün ardında Bin pazarlık, bin yalan saklı. Yine de bir avuç merhamet kalsın, Bir ses, bir nefes yükselsin. Belki yarın değişir dünya, Belki insan yeniden insan olsun. Ama bir umut saklı hâlâ, Küllerin altında, derinde… Bir gönül diğerine dokunsa, Belki insanlık döner kendine. Fatma Duran