Mantarcılar Şiiri
MANTARCILAR
Mantarcılar geliyor, karşı yamaçtan,
Umudu arıyor yorgun gözler.
Yanlarına yaklaşıyorum.
Nedir bu dayı?
Mantar yeğen,
Ne oluyor bunlar?
Toplayıp satıyoruz.
Yemiyor musunuz?
Nerdeee…
Satıyoruz.
Dış devlete gidiyormuş.
İlaç mı yapıyorlarmış ne…
Bu bizim ekmek paramız,
Yarınki cıgaram,
Haftaya pazar harçlığı,
Çay, şeker parası,
Bu bizim her şeyimiz yeğen.
Fazla uzun sürmüyor görüşme molası,
Tepenin yamacına doğru,
Kavruk bedenini,
Yorgun ayaklarına yükleyip gidiyor,
Mantara umuda…
Ünal GÜNEŞDOĞDU
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Hayata Dair
301 kez okundu.
Mantarcılar Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ünal GÜNEŞDOĞDU Şiirleri:
- Bin Sene (516)
- Van'ımız Bizim (570)
- Şerife Bacı (769)
- Seyit Onbaşı (509)
Son Eklenen Şiirler:
- Huzur İstiyorum, Sadece Huzur! (25)
- Zaman Sessiz (21)
- Kıskanırım (23)
- Hümeyra (22)
- Posta Hasreti (50)
- Üzerimde Ekim Terlemesi (206)
- İlahi adalet Var (53)
- Şimdilerde (21)
- Cehennemin Dibi (23)
- Uyurgezer (34)