Gözyaşı Tasarrufu şiiri, Yankı PAK şiirleri

Gözyaşı Tasarrufu Şiiri

Sabahın perdesini yırtan

Zalim bir telefon sesiydi

Kaç desibelse artık bilemedim

Göğüs kafesim enkaza döndü

Beynimde yankılar peşpeşe

Kıyamet dedikleri buymuş oysa

Abim terketmişti dünyayı be

Bize bir veda bile edemeden

Veda etsede deler geçerdi acısı ya

Yanında gidememek

Ona kal diyememek

Ayaklarımın ve dilimin acizliği değildi

İlahi bir güçtü onu bizden alan

Biçareydik gücün karşısında

Birkaç ay ağladım sadece

Tüm gözyaşım tükensin istemedim çünkü

Tükenirse acım geçer diye korktum

Abimi unutmak ona ihanet olurdu

Acım daima diri ve taptaze kalmalıydı

Ağlarsam gözyaşımla birlikte akıp giderdi

Bu yüzdendir gözyaşımı erteleyişim

Akan gözyaşlarım peçeteyle birlikte çöpe karıştı

Boğazımda düğümlenenlerse

Hazinem oldu

Gözyaşının tasarrufu olmaz demeyin

Ben onları tasarruf ederek

Kabullendiğimde dökmek üzere

Erteledim yıllarca