Ruhun Sancısı Şiiri
Her bir hücren sır yüklü bir kum tanesidir
Zamanla çakıla dönüşür bedeninde
Sen usanmadan yükledikçe sırları
Taş olur kaya olur ve dahası kayaç olur
Bedenine ağır gelir taşıyamaz gayrı
Dindirsin diye acısını kara toprağa yalvarır
Toprak Ana acır da kurtarır onu yükünden
Derken ruhun sancısı başlar derinden derinden
Kayaç olmak sökmez yetmez bu sancıya
Tek ilacı vicdandır ama vicdan satılmaz
Bu kez sancı büyüyecek ruhu delercesine
Ve dahi yeni bir acıya dönüşecek
Sancıyı kesmek için dönüştüğü acıyı
Bu kez toprağa veremezsin
Unuttun mu yoksa sadece bir bedenin vardı
Bırakmıştın toprağın kucağına onu
Acıyla sancı dönüşe dursun
Sense vicdanı olmayan
Berbat bir ruhsun be
Bedenin acısı diner diner de
Ruhun sancısı baki kalır işte
Birsürü vicdan biriktir ki
Acın olsa da sancın olmasın
Bir sürü vicdan bir sürü
Sancıyı kesmek için
Birsürü özledim ruhumla sohbeti
Vuslata gel gayrı demek için
Randevuna sadık kal ki
Beden acımasın ruhunda sancımasın
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Vicdan
163 kez okundu.
Ruhun Sancısı Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Yankı PAK Şiirleri:
- Bak Sayfanda Pineklerim (352)
- Duygu Ormanında Kuruyan Yürekler (320)
- Diretişim (291)
- Yalpalayan Sözcüksüzlüğüm (266)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (17)
- Özlü Sözlerim 38 (17)
- Özlü Sözlerim 37 (17)
- Özlü Sözlerim 36 (17)
- Özlü Sözlerim 35 (18)
- Özlü Sözlerim 34 (17)
- Özlü Sözlerim 33 (18)
- Özlü Sözlerim 32 (18)
- Özlü Sözlerim 31 (17)
- Özlü Sözlerim 30 (16)