Gölgesinden Korkan Fırıldak şiiri, Zihni DERİN şiirleri

Gölgesinden Korkan Fırıldak Şiiri

GÖLGESİNDEN KORKAN FIRILDAK

Meydana çıkınca titrer dizlerin,
Kuytu köşeleri arar gözlerin.
Yalanla dolanla biter sözlerin,
Kendi gölgesinden korkan Fırıldak

Aslan kesilirsin evde hanıma,
Dışarda bürünürsün kuzu postuna.
Bir sinek konunca nazik burnuna,
Kaçacak yer arayan ödlek fırıldak

Lafa gelince hep mangal külüsün,
İş başa düşünce korku gülüsün.
Sanki yaşayan korku filmi rolüsün?
Yüreği kuş kadar ürkek fırıldak.

Kavga gürültüde en önde kaçan,
Dostunu darda koyup kanat açan.
Etrafına sürekli yılgınlık saçan,
Rengi kâğıt gibi uçuk fırıldak

Yiğitlik senin neyine be insan?
Korkuylan kurulmuş senin şu dünyan.
Gerçekler gelince bozulur rüyan,
Cesaret yanından geçmez fırıldak

Zihni sorsa cesurum dersin ama,
Yama tutmaz artık edebin kara.
Hicvim feda olsun sen gibi korkaklara
Tırsıklar namı, pısırık fırıldak

YazanŞair: Zihni DERİN
14.02.2026.

Yayınlanma: 26.02.2026 18:02
Düzenleme: 26.02.2026 18:02

Zihni DERİN Şiirleri

Şiiri Paylaşın

Gölgesinden Korkan Fırıldak Şiiri