Gönül Bahçesinde Gider Şiiri

Gönül Bahçesinde Gider Şiiri

GÖNÜL BAHÇESİNE GİDER
​Gönül bahçesine düştü bir ateş,
Yandıkça kavrulur, kül olur gider.
Doğdu ufkumuza doğmayan güneş,
Karanlık geceler gün olur gider.

​Seni gördüm çiçek açtı dağlarım,
Dinsin artık benim kara çağlarım.
Vuslatın aşkıyla yanar ağlarım,
Hasretin bağrımda kan olur gider.

​Kaşların yay gibi, kirpiğin oktur,
Senin bu dünyada benzerin yoktur.
Gönül sofrasında nasibin çoktur,
İsmim dillerinde ün olur gider.

​Ceylan bakışına kurban olduğum,
Goncayken dalında açıp solduğum.
Seninle can bulup, sende dolduğum,
Dünlerim silinir, an olur gider.

​Aşığım sazımda inleyen teldin,
Bazen seher vakti esen bir yeldin.
Şu garip gönlüme hoş safa geldin,
Dertlerim savrulur, tın olur gider.

​Zihni'ye rüzgarın esmesin sakın,
Bize bizden gayrı yok ki bir yakın.
Meftun’um aşkına eyleme şaşkın,
Varlığım yoluna can olur gider.

Yazan Şair:Zihni DERİN
15.01.2026 Ankara

Yayınlanma: 19.01.2026 14:12
Düzenleme: 19.01.2026 14:12

Zihni DERİN Şiirleri

Şiiri Paylaşın

14 kez okundu.

Gönül Bahçesinde Gider Şiiri İçin Yorum Yaz...

Yorumu Kaydet

Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.