Bu Dert Biter mi? şiiri, Coşkun KOÇHAN şiirleri

Bu Dert Biter mi? Şiiri

DERT BİTER Mİ?

Nasıl özlemesin gönül dostunu.
Hasretin büyüyüp de cana kastını.
Kara toprak bir gün tenim üstünü,
Örtmedikçe söyle, bu dert biter mi?

Kaderin elinden çarnaçar hâller.
Gittikçe yad olur yar ile yollar.
Asrın hasretiyle can bulan kollar.
Sarmadıkça söyle, bu dert biter mi?

Bülbülün dilinden coşan figanlar.
Hasret ile yanan kavrulan canlar.
Ak gerdanda çifte sıralı benler.
Saymadıkça söyle, bu dert biter mi?

Bu yürek neylesin, sevmiş özünü.
Sevmiş de harlamış hasret közünü.
Günün her anında o mah yüzünü.
Görmedikçe söyle, bu dert biter mi?

Yüreğinden coşan sevgi selini,
Sinemi kavuran özlem yelini,
Elim atıp ipek zülfün telini.
Karmadıkça söyle, bu dert biter mi?

Yakıp şu yüreğim savur külünü.
Açmadıkça yüzün yaşmak tülünü.
Ak göğsünde çifte gonca gülünü.
Dermedikçe söyle, bu dert biter mi?

Yusufoğlu der ki; ten cana bir yad.
Faydası ermiyor dilimde feryat,
Musallaya yatıp gözümde murat
Kalmadıkça söyle, bu dert biter mi?