Ve Çocuk Büyür... şiiri, İdris TEKTAŞ şiirleri

Ve Çocuk Büyür... Şiiri

Ve çocuk büyür!
Büyür ağız boşluğunda lokma,
-durur ve yutkunur.
Hangi tanrıya minnet duyulacak bilmeden
-şükretmeden.

Ve çocuk büyür !
Büyümek;
Ekmeğin ağırlığını taşıyabilmektir omuzlarında.
Boyun eğmeden,minnet etmeden.

Ve çocuk büyür!
Hükmeder yercekimine midesindeki ekmek.
Önce elleri kirlenir sonra düşleri.
Sonra yine elleri!..

Ve çocuk büyür!
Büyümek;
Emeklemekten de öte,
-koşabilmektir hayatta.
Yaşayabilmek...
-inATla!..
-Sür'atla!...

Ve çocuk büyür!
Demlenir acılar yüreğinde,
-tanrı bunu görür.
Önce hep bir övdürür,
-sonra bi sövdürür...
Sonra bir güzel dövdürür.

Ve çocuk büyür!
Tanrının öldüğü gün,çocukta ölür!