Bolluk Şiiri
Yonca pazar günü toplanır, insan pazartesi
Peygamber çiçeği bilmeden ölür
Omaholar çiçek koparmaz gece
Çünkü bolluğu ölüler getirir bize
Suda boğulmuş martı ölümsüzdür
Ve yaşlandım, buzlu camın havailiği gibi
Savaşan yalnızlığın gökyüzü kış
Sabah yumuşak karla yükseldikçe
Artık ölüm tümden yeşermezmişcesine
Belleğin eşiği yunmuş yıkanmış
Deniz sen her zaman kusursuz düşündürdün
Çok eskidenmiş gibi ölüyorum
Tanımadığım otlarla içiçe
Çünkü bolluğu ölüler getirir bize
Ama bir şey daha var, biliyorum
Melih Cevdet ANDAY
Yayınlanma:
Düzenleme:
186 kez okundu.
Bolluk Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Melih Cevdet ANDAY Şiirleri:
- Şinanay (293)
- Kardeşler (366)
- Fotoğraf (283)
- Zaman mı Geçti Yine? (344)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (17)
- Özlü Sözlerim 38 (17)
- Özlü Sözlerim 37 (17)
- Özlü Sözlerim 36 (17)
- Özlü Sözlerim 35 (18)
- Özlü Sözlerim 34 (17)
- Özlü Sözlerim 33 (18)
- Özlü Sözlerim 32 (18)
- Özlü Sözlerim 31 (17)
- Özlü Sözlerim 30 (16)