Sensizlik Senfonisi Şiiri
Sensiz olmaya artık, benim hiç kalmadı mecalim,
Sensizken bitmek bilmiyor, beni tüketen, yalnızlık esaretim.
Hangi şarkıyı dinlesem, kulaklarımda hep sensizlik senfonisi,
İçime acı veren şeylerin arasında, inan en şiddetlisi.
Sensiz olmaya dayanamazken, sor, neden yanaşmam sana?
Acaba çıkar gelirsin diye, bırakıyor muyum tüm işi zamana?
Ama hayır, kesinlikle bekleyemem böyle bir şey senden,
Bunu beklemek daha saçma, seni unutmamı istemenden.
Kulak veririm sensizlik senfonime, bana bir şeyler söyler;
Çaldığı her notasında, onsuz bu hayat çekilmez der.
Der ki; kalma onsuz, kalırsan çekilmiş demektir fişin,
Eziyetlerle çıkar canın, öyle çıkıvermez hemen peşin.
Ali Bozkurt
Yayınlanma:
Düzenleme:
Şiir Teması (Konusu): Yalnızlığın verdiği acının sesi
272 kez okundu.
Sensizlik Senfonisi Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer Ali Bozkurt Şiirleri:
- Nadir Çiçek (212)
- Bir Garip Kumaş (168)
- Tam Şah Damarımdan (163)
- En Güzel Yol (266)
Son Eklenen Şiirler:
- Özlü Sözlerim 39 (21)
- Özlü Sözlerim 38 (21)
- Özlü Sözlerim 37 (21)
- Özlü Sözlerim 36 (22)
- Özlü Sözlerim 35 (22)
- Özlü Sözlerim 34 (21)
- Özlü Sözlerim 33 (22)
- Özlü Sözlerim 32 (22)
- Özlü Sözlerim 31 (21)
- Özlü Sözlerim 30 (20)