BİR YANKI Şiiri

BİR YANKI

Seni eksiltmedim,
Çoğalttım içimdeki ıssızlıklarda.
Sana hiçbir zaman kafes olmadı bu yürek,
Gitme ihtimalinin rüzgârıyla büyüttüm

Üşümesin diye içimizdeki o iki ürkek çocuk
Sevgimi gökyüzü gibi serdim üzerlerine.
Ne kanatlarına yük oldum,
Ne de uçtuğun yöne zincir.

Benim içimde öyle bir yankısın ki,
Bulutlar dağılsa,
Yağmur dinse bile,
Gök gürültün hâlâ sessizliğimi titretiyor.

04.12.2002