CÜMLE ENKAZI Şiiri
CÜMLE ENKAZI
Birkaç yıldız söküyorum
Susturamadığım uğultunun içinden
Yüzünü hangi aynaya bıraktın da
Camların dili tutuldu
Hangi kapının eşiğinde unuttun gölgeni
Biliyorum…
Çatısından yağmur eksilmiş evler
Duvarlarında susmanın küf tuttuğu odalar
Çürüyen ama dağılmayan sandıklarda
Saklanan eski danteller
Kırk kuyudan çektiğin suyun
Bir damlasını bile tanımamışsın
En derin rengini boğulanlara saklar su
Her şeyin sonunda
Bir ünlem gibi devriliyor akşam
Sen yine istersen
Paslanmış günahlarını tara
Tırnaklarında büyüt karanlığı
Eski yalanlarını yastık yap
Uyu
Hadi şimdi
Al şu yarım kalmış evreni de yanına
Al ağzı açık bırakılmış bütün mezarları
Al öksüz bırakılmış bütün kelimeleri
Ve git!
Kendi yankını bile duyamayacağın
Bir sessizliğe doğru
15.02.2001
7 kez okundu.