GÜNAHLARINLA SEV BENİ Şiiri
GÜNAHLARINLA SEV BENİ
Günahlarınla çağır,
Adımı gecenin en kuytu yerine sakla.
Alnına düşen o son öpücüğüm,
Yarım kalmış umutların arasında unutulan bir âmin.
Beni yargıladıkça
İçimde şehirler yanıyor.
Üşüyen çocukluğum
Cebimde taşıdığım kırık yıldızlar
Sana her dönüşümde
Biraz daha eksiliyorum kendimden.
İstersen çek vur beni,
İstersen gözlerinle öldür.
Kurşun yarası geçer,
İnsanın içine işleyen bakış geçmez.
Yağlı urganlar bile
Senin kal deyişin kadar acıtamaz boynumu.
İlk sevmelerim çok narin,
Dokunsan dağılacağım.
Bir yaz akşamı gibi
Çocuğun ağlayışına karışan
Tatlı kalmaya çalışan
Masumiyet.
Günahlarınla sev beni.
Öyle herkes gibi değil,
Dünya birazdan bitecekmiş
Son kez sarılıyormuşuz gibi.
Saçlarıma karışsın gecenin isi,
Tenimde kalsın sigara ve yağmur kokun.
Uzakta, çok uzakta
Civan Haco’nun kırık bir melodi gibi yükselen sesi
Aramızdaki uçurumu doldursun.
Mum alevinde çoğalt beni,
Eriyen balmumu gibi aksın zaman.
Gölgelerimiz duvardayken
Başka bir hayatın yasını tutalım.
Ağlat beni biraz.
Sakın gülünç bırakma sevgiyi.
Kalbime dokunurken İnce davran,
Orada hâlâ çocuk kalmış yerlerim
Bir yanlış sözünle devrilecek
Sessiz imparatorluklar saklı
Beni tamamen kaybedersen,
Ardında kalan şey
Yarım bırakılmış bir şarkı,
Geceye sürülmüş bir ah,
Senden başka kimsenin anlayamayacağı
Karanlık bir şiir olacak.
11.05.2026
7 kez okundu.