SON GÖLGEMSİN Şiiri
SON GÖLGEMSİN
Issız kıtalarda saklı bir suyum,
Haritalarda olmayan nehir...
Gövdeleri göğe açılan
Dalları altında kırık
Soluklandığım gölgemsin.
Bir kuş sürüsü ürküp
Havalanıyor kalbimden...
Adını her geçirişimde
Gece derin sessizlikte
Sen…
Konuşamadığım şarkıların dili,
Notalarımdan yükselen hüzünlü keman.
Sustuğum yerde başlayan,
Sızdığımda çoğalan yağmurum.
Ertelediğim yarınlarım,
İyileşsin istemediğim
Yaralar taşıyorum tenimde,
Acılarım, kalan son hatıralar.
Adını yazarken sabahladığım şiir,
Mürekkebi kalbimden akan
Uzun mısralarımsın...
Her dizede biraz daha kaybolduğum,
Her kelimede biraz daha sana dönüştüğüm...
Alışamadığım o büyük boşluk,
İçimde yankılanan en uzun yokluk,
Vazgeçmeyi öğrenemeyen kalbimin
Dinmeyen yoksunluğusun...
18.03.1999
15 kez okundu.