Kendime Geldim Şiiri
Kendime Geldim
Kendime Geldim
Acıları yaşadıkça
Kendime tabip oldum,
Teselli ettim yüreğimi,
Ayakta durmayı öğrendim.
Herkes iyi günün dostu,
Kötü günün seyircisi…
Ben ağlamayı sevmem,
Kimseye kendimi güldürmem.
Hep dik durdum hayatta,
Yıkılmadım, eğilmedim.
Bir tek hainleri tanıyamadım,
Maskelerini göremedim.
Her türlü maskenin altında
Başka bir yüz saklıymış.
Ben dost bildiklerimin
İçinde ihaneti fark edemedim.
Sinsi gülüşler,
Kabadayı havalar…
Dost gibi görünenlerin
Arasında ne çok yalancı var.
Şimdi öğrendim insanı,
Sözüne değil, özüne bakmayı.
Her gülene dost demem,
Her susanı da saf sanmam.
Acılar bana yol gösterdi,
Yalnızlık beni büyüttü.
Kimseye muhtaç olmadan
Kendime gelmeyi öğrendim.
Şimdi daha güçlüyüm,
Daha temkinli, daha sakin.
Beni yıkan ne varsa
Kendime dönüşüm oldu.
Ben acılardan geçtim,
Kendimi yeniden buldum.
Herkesi kaybetsem bile
Sonunda kendime geldim.
Fatma Duran
Şiir Teması (Konusu): Özlem,sevgiler
13 kez okundu.