Bir Ömür Şiiri

Bir Ömür

Yemyeşil ormanların
Koskoca ağaçları arasında içimde garip bir sessizlik.
Rüzgarın fısıltısı bu naçizaneliği örtüyor.

Yapraklarda süzülen damlaların sesi,
Adeta kulaklarımda çınlıyor.
Yağmurun vurduğu toprak kokusu
Burnumda tütüyor.

Gözlerin belki mavi,
Gökyüzüne bakarken
Görüyorum o simsiyah geceyi. Yıldızlar ve ay parlatıyor geceyi.
Lakin o soğukta asıl üşümememin sebebi ateş değil,
Sımsıcak ellerin. Tutuyorum sımsıkı,
Sanki bir daha yaşanmayacak bir rüyaymış gibi.

Olsun. Dürüst insanların arkadaşlığı uğruna,
Belki o çocuk bir gün büyür de babasını takdir eder umuduyla.
"Üzgünüm oğlum, maalesef zor bu hayat" deyip sarılma dileğiyle,
Teselliler olsun tüm bu ömrüme.

Bilsen, uzakta ne kadar özlem var.
Her sayfaya kan taneleri düşüyor.
Simsiyah anılar kaldı geriye,
Gözümden düşenler mezarlıkta kayboldu.

Şimdi yalnızım.
Havada pus var, sisli.
Tehlikenin tam ortasında hissizim.
Belki sıra bana gelirken şaşırdım.

Dileğim Son kez..
Mutluluğu anlamak,
Sevdiğimin sesini duymak.

Şiir Teması (Konusu): Hayat/yaşam/insan

Serhat Şiirleri

10 kez okundu.