Nuray'ın Günlüğü şiiri, Hasan İsra Yıldırım şiirleri

Nuray'ın Günlüğü Şiiri

Sayfalarım var, ama kimse okumaz,
Çünkü ben içimi bile kendimden saklarım.
Kalabalığın içinde görünmeyen bir gölgeyim,
Sessizliğe sığınmış bir kadının adıyım.

Bugün yine sustum…
Sustum çünkü anlatacak gücüm yoktu.
Bir cümle kursam dağılırdım belki,
O yüzden kelimelerimi içime gömdüm.

Nuray…
Adımı bile fısıldarken yoruluyorum artık.
Sanki her harfi biraz daha ağır,
Her hecesi biraz daha eksik.

Beni en çok ne kırdı biliyor musun?
Bir anda değil… yavaş yavaş unutulmak.
Birinin gözünde eskimek,
Ve hiçbir şey olmamış gibi devam etmek.

İçimde kapanan odalar var,
Anahtarı kayıp, kapısı içeriden kilitli.
Her gün biraz daha daralıyor dünya,
Ben de o duvarlara bakıp küçülüyorum sessizce.

Bazen pencereye yaklaşıyorum,
Ama dışarısı bana değilmiş gibi…
Sanki hayat herkesin,
Ben sadece izleyicisiymişim gibi.

Yoruldum demek bile yoruyor beni.
O yüzden susuyorum daha çok.
Çünkü bazı acılar bağırmaz,
Sadece insanın içine çöker ve kalır.

Nuray’ın günlüğü bu…
Bir iyileşme hikâyesi değil belki,
Ama hâlâ yazabiliyorsa biri,
Orada tamamen bitmemiş bir umut vardır.

Hasan İsra Yıldırım (cy)

YOUTUBE LİNKİ :

https://www.youtube.com/watch?v=87EddFxJsCs