Gülmeye Hasretim Şiiri
Yüzüm mahkeme duvarı,
Sararmışım rengim sarı,
Sevemedim bu diyarı
Gülmeye hasretim ana.
Burada acı çekmeyi,
Öğrendim sildim gülmeyi,
Tam öğrendim sabretmeyi
Gülmeye hasretim ana.
Dört duvarın içindeyim,
Günyüzü görmez haldeyim,
Söyle bana ne edeyim
Gülmeye hasretim ana.
Bu ortam çürüttü beni,
Yıktı ezdi bu bedeni,
Kalmadı bir tek seveni
Gülmeye hasretim ana.
İbrahim Akbaş
26 01 2007 Cuma (1)
Yayınlanma:
Düzenleme:
215 kez okundu.
Gülmeye Hasretim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İbrahim Akbaş Şiirleri:
- AKROSTİŞ FATİH KOYUN (258)
- KERVANIM (292)
- BİR BABANIN KADERİ (240)
- HAK YOLUNA GİDİYORUM (218)
Son Eklenen Şiirler:
- SEVGİLİM (20)
- Veda (27)
- Dile Gelince Eksiliyor (25)
- Sende İstemezdin Değil mi (36)
- Yürekten Sustum (27)
- Seni Sensiz Yaşıyorum (27)
- Yüreğim (31)
- Selam Can (26)
- Gidiyorum (33)
- Eline Ne Geçer (25)