Gülmeye Hasretim Şiiri
Yüzüm mahkeme duvarı,
Sararmışım rengim sarı,
Sevemedim bu diyarı
Gülmeye hasretim ana.
Burada acı çekmeyi,
Öğrendim sildim gülmeyi,
Tam öğrendim sabretmeyi
Gülmeye hasretim ana.
Dört duvarın içindeyim,
Günyüzü görmez haldeyim,
Söyle bana ne edeyim
Gülmeye hasretim ana.
Bu ortam çürüttü beni,
Yıktı ezdi bu bedeni,
Kalmadı bir tek seveni
Gülmeye hasretim ana.
İbrahim Akbaş
26 01 2007 Cuma (1)
Yayınlanma:
Düzenleme:
190 kez okundu.
Gülmeye Hasretim Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İbrahim Akbaş Şiirleri:
- ASLA UNUTMAYACAĞIM (200)
- KORU BİZİ ÇETELERDEN (182)
- ASLA ÜZMEM SENİ (216)
- ISLAH ET BENİ (239)
Son Eklenen Şiirler:
- Gurbet (26)
- Onbir Ayın Sultanı Ramazan Şerif (34)
- Neye Gururlanırsın (23)
- Allaha Emanet Ol (21)
- Gül Kokulu Peygamberim (20)
- Ölüm (30)
- Kur'an Sana Demedi mi? (36)
- Kadın Hakkı (30)
- Musalla Taşı (29)
- Kimse Güvenilir Değil (28)