GÜLMEYE HASRETİM Şiiri
Yüzüm mahkeme duvarı,
Sararmışım rengim sarı,
Sevemedim bu diyarı
Gülmeye hasretim ana.
Burada acı çekmeyi,
Öğrendim sildim gülmeyi,
Tam öğrendim sabretmeyi
Gülmeye hasretim ana.
Dört duvarın içindeyim,
Günyüzü görmez haldeyim,
Söyle bana ne edeyim
Gülmeye hasretim ana.
Bu ortam çürüttü beni,
Yıktı ezdi bu bedeni,
Kalmadı bir tek seveni
Gülmeye hasretim ana.
İbrahim Akbaş
26 01 2007 (1)
Yayınlanma:
Düzenleme:
372 kez okundu.
GÜLMEYE HASRETİM Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İbrahim Akbaş Şiirleri:
- ONU SEVİYORUM (403)
- DOSTUN DOSTUYUM (346)
- GÜL YARİMDİR (444)
- Kurdî - Amed - Amedê (567)
Son Eklenen Şiirler:
- Küçükken Güzelmiş (26)
- Meğer (25)
- Sen Bana Sor? (30)
- Kader Dedikleri (31)
- Sevgi Çiçekleri (27)
- Muhammed Salah! (32)
- Değerimiz Yok Gibi (28)
- Senin Olan Amelindir (93)
- Diyarbakır Terennümleri (77)
- Çiçek Açtı (91)