GÜLMEYE HASRETİM Şiiri
Yüzüm mahkeme duvarı,
Sararmışım rengim sarı,
Sevemedim bu diyarı
Gülmeye hasretim ana.
Burada acı çekmeyi,
Öğrendim sildim gülmeyi,
Tam öğrendim sabretmeyi
Gülmeye hasretim ana.
Dört duvarın içindeyim,
Günyüzü görmez haldeyim,
Söyle bana ne edeyim
Gülmeye hasretim ana.
Bu ortam çürüttü beni,
Yıktı ezdi bu bedeni,
Kalmadı bir tek seveni
Gülmeye hasretim ana.
İbrahim Akbaş
26 01 2007 (1)
Yayınlanma:
Düzenleme:
323 kez okundu.
GÜLMEYE HASRETİM Şiiri İçin Yorum Yaz...
Bu şiir hakkında henüz yorum yazılmamış.
İlk yorumu üstteki formu kullanarak yazabilirsiniz.
Benzer İbrahim Akbaş Şiirleri:
- ACAR KÖYÜ ÖZLEDİM (386)
- BİLİYOR MUYDUN? (347)
- BİANCO MUTFAK BÖYLE BİR FİRMA (347)
- YAŞIM GEÇTİ BEN YAŞLIYIM (373)
Son Eklenen Şiirler:
- KARARIM KARAR 2 (35)
- Özledim seni (2) (69)
- ARKADAŞ (56)
- GÖNLÜMÜN EFENDİSİ (50)
- SUSMAYAN SATIRLAR (59)
- UNUTMA Kİ (55)
- SEVGİLİ KADINIM (58)
- Yol Yare çıkınca (61)
- İmanımla al canımı (63)
- Alıştım Sana! (59)