Enver ÖZÇAĞLAYAN
Şiirleri (34)
Bilmece!..
BİLMECE...
Perişan eyledi bu hayat bizi,
Şükürden çıkmadık "yazgı" diyerek.
Dertler sıralanmış hep dizi dizi,
Dönme Yolundan...
Dönme Yolundan...
Düşmüşse yüzüne yaşamın izi,
Dönme sen yolundan yürü yine de.
Vursa da dizine can yakan sızı,
Duâ...
Duâ...
Ey izzet ve ikrâm sahibi Rabbim,
Varlığına ezelden müştak kalbim.
Herşey ancak Sen varsın diye kaim;
Dünün Umut Atları...
Dünün Umut Atları...
Hangi yanıma baksam, sarmış dert bulutları,
Kader karşıma dikmiş aşılmaz hudutları.
Ruhum hayata yenik, tüketmiş umutları,
Dünya Gaz Çıkarıyor...
Dünya Gaz Çıkarıyor...
Dünya da insan gibi; durmadan yiyor, yiyor;
Ne çıkarsa önüne doydum, yemem demiyor.
Biz deprem oldu derken, o kabuğu yarıyor,
Düstur!..
Düstur!..
İnsanı insan yapan ne kemik, ne de ettir
Ruhsuz kalan bir beden, olsa olsa cesettir.
İslâmiyet ruhumuz, Türklük bedenimizdir
DUÂ...
Duâ...
Ey izzet ve ikrâm sahibi Rabbim,
Varlığına ezelden müştak kalbim.
Herşey ancak Sen varsın diye kaim;
YAŞAYAN GÖRÜR...
YAŞAYAN GÖRÜR...
Bir inat uğruna yıkma gönlümü,
Gönül yıkan iflah olmaz sevdiğim.
Kin tutan yoluna serse ömrünü;
Dargın Aynalar!..
Dargın Aynalar!..
Hayaller göçtüler, sezgiler meçhul,
Elimizde kalan; bir hırka, bir çul.
Biz mi çabuk koştuk, zaman mı acul;
SIRAT KOŞUSU...
Sırat Koşusu...
Duâlar üşüdü, hayaller yorgun,
Kış düştü ömrüme, buz tuttu ruhum.
Gönül alçaklarda yedi de vurgun;
NEVRUZ ATEŞİ...
Nevruz Ateşi...
Dağlara taht kurdum, gönlüm yücede,
Alpler'den Altay'a ünüm var benim.
Hilali kavradım kara gecede,
YOL GÖRÜNDÜ!..
Yol Göründü...
Hayaller çekiyor içine beni,
Karanlık gecemin matemi gibi.
Sanki ecinniler sardı bedeni,
Hakkında
Enver ÖZÇAĞLAYAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.