Enver ÖZÇAĞLAYAN
Şiirleri (34)
ZAMAN DURSA...
Zaman Dursa!
Gönlümü kış sardı, gama büründüm,
Kader hüküm koydu; ölmeden öldüm.
Baharı tez geçen güzlere döndüm,
ÇIKIŞ YOLU...
Çıkış Yolu...
Uzun yıllar oldu; onu gözledim,
Aşkın muamması mahşere kaldı.
Bazen öteledim, bazen özledim,
KIRIKLAR...
Kırıklar...
Bize vermeyip de yedikleriniz,
Düğüm düğüm olsun barsağınızda.
Yalana yönelik tüm dedikleriniz,
BİL-BUL...
Bil-Bul...
Ne etsem eylesem benden vazgeçmez,
Her yolu denedim, yanımdan gitmez.
Gece, gündüz tutar benim yakamı,
KIŞ GÜLÜ...
Kış Gülü...
Süslü saksılarda bir gül uyuttum,
Bin hazla suladım, nazla büyüttüm.
Tüm sevdiklerimden değerli tuttum,
Rahmet Damlaları...
Rahmet Damlaları...
Özün sözün doğru ise adâlet çok çabuk gelir,
Açıksa gönlün âleme asâlet çok çabuk gelir.
Düşme cahilin peşine felâket çok çabuk gelir,
ŞİİR DEDİĞİN...
Şiir Dediğin...
Düşmüyorsa şiir gönül bahçene,
Aşksız, besmelesiz sakın deneme.
Bazen kalem susar, cevapsız kalır,
AŞI...
Aşı.
Dert bir kez girerse, çıkmaz bir daha,
Dolaşır cisminde, bakmaz ah vaha.
Vücut ikliminde kurar oyunu,
O Sabah!..
O Sabah...
Sarardı mevsimler, karardı dağlar,
Bana yeni günde yine vâh düştü.
Gül bahçem târumâr, bozuldu bağlar,
İstanbul Huyu...
İstanbul Huyu.
İstanbul'u yine kasvet kapladı,
Garip, mahzun gezer oldu martılar.
Bulutlar güneşi sardı, sakladı,
ELİF...
Elif! ..
Ne hikmettir ey aklım; hem gündüz, gecedeyim,
Ben zerrene muhtaçken, sandım ki yücedeyim.
Okudum onca kitap, kapattım sayfaları,
TEDBİR...
Tedbir...
Sanki rüzgâr oldu geçti seneler,
Hayat mı, hayâl mi; uçtu seneler.
Nedir elimizde kalan bakiye;
Hakkında
Enver ÖZÇAĞLAYAN ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.