İsimsiz Şair
Şiirleri (349)
Kendimden Özür Diliyorum
Ben yük olmadım kendim başka kimseye
Derdimi kederimi hep döktüm içime
Gözyaşlarımı kendim sildim ellerimle
Yaralı kalbimle sığındım gecelere
Gözyaşı
Gözyaşı sadece bir su damlası değildir,
Bazen bir isyandır,
Bazen içe çöken bir keder…
Bazen hüzündür,
Yar Bizi Bekler
Ben derim ki dost üşüşmesin leşe
Dost üşürse leşe kalır mı neşe
Şu asırlık bin yıllık meşe
Elinde urgan yâr bizi bekler
Gözyaşını Keser
Ümit sessiz gecelerle iner
dudağından kalbine değer
gözyaşının sesini keser
gülün rengine beyaz diyorsun
Nasıl Geçti Habersiz O Güzellim Yıllarım
Bazen öyle bir susarsın ki...
Sessizliğin, kelimelerden daha çok şey anlatır. Yüreğin konuşur yalnızca
Gözlerin ise usulca geçmişe göç eder.
Bir ömür gelir oturur yanı başına.
Dünya Gözlüm
Dünya gözlüm...
Bir gözünde cennetin kapıları,
Bir gözünde cehennemin yangınları...
Bir yaz gecesi, dolunayın şahitliğinde
Zaman...
Zaman...
Ben çöktüm; en çok da senin ardından yıkıldım.
Zaman geçti, ben eksildim
Ne tuaf ki yine ben senin yokluğuma senden önce alıştın.
Hoş Geldin Cennetim
Bir gülüşünde binlerce söz gizliydi,
Gözlerinin ışığı gönlüme yollar çizdi.
Şimdi sen geldin ya hayatıma,
Nefesim oldun, ömrüm oldun, en güzel duama.
Hoş Geldin Cennetim
Bir gülüşünde binlerce söz gizliydi,
Gözlerinin ışığı gönlüme yollar çizdi.
Şimdi sen geldin ya hayatıma,
Nefesim oldun, ömrüm oldun, en güzel duama.
Şu Fani Dünyadan Gelip Geçerken
ŞU FANİ DÜNYADAN
Şu fani dünyadan gelip geçerken,
Sabır düştü payıma çok erken.
Çay gibi demlendim,
Yanımda Sen Olmayınca!
Her şey yarım, her şey eksik,
Yanımda sen olmayınca!
Dal meyve verir mi köksüz?
Yanımda sen olmayınca!
Lâdikli Ahmed Hüdâî (K.S.)
Sene bin sekiz yüz seksen sekizli
Hazreti Lâdikli Ahmed Hüdâî
Havâsa ayandı avâma gizli
Hazreti Lâdikli Ahmed Hüdâî
Hakkında
İsimsiz Şair ile ilgili henüz açıklama girilmemiş.