Savaş KARADUMAN
Şiirleri (112)
Aşk Olsun Sana Aşk -4-
Dünya âlem
Yokluğa… Yoksulluğa…
Yalana…
Ve Tanrının değişmez yazgısına
Yalnızım/ Kalabalık Gel
Yalnızım
Dilinde yağmur
Dilinde kar
Dilinde gürül gürül akan suların sesi
Aşk Olsun Sana Aşk -3-
Elin elime değse yürürken birden bire
Kısacık bir an için bile olsa
Nutkum tutulsa…
-Sevinçten zıplayan çocuklar gibi-
Ağlıyor; Kadın, Adam ve Çocuk
Kadın; ağlıyor;
Başını yere gömercesine hıçkıra hıçkıra -belli ki sevgilisi-
Ve bir adam;
Hüznün girdabında boğula boğula -belli ki arkadaşı-
Yüreğimde Sen Varsın Ya
Yüreğimde sen varsın ya
Geceler çırılçıplak aydınlığa bürünür şimdi
Yüreğimde sen varsın ya
Güler gibi/ bir gülü koklayıp öper gibi
Aşk Olsun Sana Aşk -2-
Kar… Kış… Kıyamet
Yokluğunun zirvesindeyim…
Bu sabah gökte güneş
Toprakta ot… Toprakta yeşil
Yalnızlık
Akşamüstü, alaca karanlık ve ben
Gecenin bir yarısı, içime işleyen soğuk ve ben
Sabahın kör vakti, derin sessizlik ve ben
Sudan çıkmış balık gibi çırpınan deniz
Aşk Olsun Sana Aşk -1-
Hey eskici!
Elden çıkartmak istiyorum
Aşk yetmezliğinden muzdarip
Aşkayalnız (*)
Yaralarımın Faili Gülüşündür Senin
Sığırcık ölüleri yağıyor geceden sabaha
Aklımda fikrimde sen
İçimde sağanak hüzün
Pusuya düşürülen kimsesiz düş
Kızıma Masallar (Çocukların Ortak Dili Gülmektir)
Kızım Helin’e (1)
Bir varmış; yoksulluk
Bir yokmuş; yine yoksulluk varmış
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde
Özledim
Gökyüzünü özledim senin
Mavi mavi sarışını
Bulut bulut bakışını…
Işıl ışıl
Seni En Çok Sevdiğim Zaman
Dünyayı en çok sevdiğim zaman
Seni dünyalar kadar sevdiğim zamandır
Geceleri en çok sevdiğim zaman
Ay ışığının yüzüne döküldüğü zamandır
Hakkında
cehenneme köz yetiştiren kar tanesi gibi eriyip gidiyor hayat...