Savaş KARADUMAN

Seviyorum seni Çocukmuşum da ben; çocukların gülmeye hasreti gibi Seviyorum seni Âşıkmışım da ben; her aşkın yürekte yanmaya hasreti gibi

“Anneme -kucağına sığındığım bir çocuk sevinciyle-“ “Biri kız üçü erkek Gözlerinden deniz Saçlarından güneş fışkıran çocuklarım var benim;

Aşk biliyor da insan bilmiyor Aşkın nereden geleceğini Acı biliyor da insan bilmiyor Acının nereden vuracağını

Uzun bir şiir olmak istiyorum Gözlerini ayırmadan, başını kaldırmadan okuduğun… Uzun bir düş olmak istiyorum Uzun uzadıya yanında olmak istediğim…

Sana kırgın… Sana küs… Sana güzüm Sana sürgün… Sana hüzün Sana yangın… Sana külüm Sana düş… Sana gülüş

Kızım Helin’e (8) Tıpkı kızımmış gibi Yasımı ve acımı ellerinden tutup Lunaparka götüren benim

Şiirler yaz… Şiirler Öyle ki İşi gücü bıraksın Karanlık bir el kırsın kalemini

Baktım gökte bulut Gökte mavi Saçlarına dökülen çılgın bir güneş Baktım dalda kuş… Bir kuş… Bir kuş daha

“23 Kasım 2018 günü Samsun da çalıştığı fabrikada çelik eritme kazanına atlayarak 34 yaşında hayatına son veren Adem Aslan’a …” “ Ve şu dünyada yaşayan herkesin çocuğu, kardeşi ve sevgilisi olabilecek olan ve daha 26 yaşında (8 Nisan 2022 tarihinde) canına kıyarak ellerimizin arasından kayıp giden Metehan Akbaş’a” “Hayata karşı sekiz de sekiz kusurluyum” dedi Herkesi ustaca atlatarak Kendi dağına çarpan kanadı kırık bir kartal gibi

“tak tak…” kapım çalındı “Mutlulukmuş” -öyle mahcup mahcup… Öyle utangaç- Yıllar sonra gelip de kapımı çalan “Evde yokmuş” dedirttim kendimi

Dünyaya meydan okuyan; Dünyanın en büyük En güçlü En kalabalık ordusu;

Ağlıyorum; Dağların en suskun zulasında İçimde ayrılığın yangını Derelerde kaybolan suların çığlığında