Kendini Yok Sayma şiiri, Şeref KÖŞKER şiirleri

Kendini Yok Sayma Şiiri

Öyle bir kenara çekilip
Kendini yok sayma
Sen varsın yok değilsin
Yaşıyorsun ve hayattasın
Bunu anla

Öyle içine kapanıp
Kendini odalara atma
Böyle yapma
Ne işin var odalarda

Şöyle bir bak etrafına
Bir senin üstünde/mi
Dönüyor dünya

Haydi kalk kendini toparla
Herkes ekmek davasında
Yaşam savaşında bunu anla

Sen yok değilsin varsın
Yaşıyorsun ve hayattasın
Varlığını her yerde hissettir
Kendini kabul ettir

Başkalarından daha değersiz
Yada daha yeteneksiz değilsin

Varlıkta varlık var
Yoklukta zorluk
Hadi bir gayret
Anla bir zahmet
Biraz sabret bu nasıl bir dert
Kibir/demi vardı sende hayret

İki dönüm bostan
Yat oğlum Osman
Nasıl olsa ekmek elden
Su gölden dersek
Olur/mu böyle sen söyle

Öyle bir kenara çekilip
Kendini yok sayma
Sen yok değilsin varsın
Yaşıyorsun hayattasın
Bunu anla

Varlığını her yerde hissettir
Kendini kabul ettir

Şöyle bir bak etrafına
Bir senin üstünde/mi
Dönüyor dünya

Haydi kalk kendini toparla
Herkes ekmek davasında
Yaşam savaşında