Nasihatnâme şiiri, Şerif Mengütemür şiirleri

Nasihatnâme Şiiri

Sen sen ol, sakın ha hataya düşüp
Kimseyi kendinden aşağı görme!
Yapmacık tevâzu kibre dönüşüp
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Vâkıfsın iç âlemine sanarak,
Ayıplama görünüşe kanarak.
Hüsn-ü zan et, sû-i zanla anarak
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Mü'min iffetliye iftira atmaz,
Münâfık yalansız nifâka batmaz.
Ferâset sahibi sözü uzatmaz;
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Dinin direğiyken zikirsiz yılıp
Yıkma; sağlamlaştır, namazı kılıp.
Oruçla dizginle, nefse kapılıp
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Şeytan cânânlatıp dünyayı cana,
Vesvese fısıldar günâhtan yana;
Âhireti unutturur insana,
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Hak katında en hayırlı, en şerli...
Bilemezsin hangi kuldur değerli.
Ölç, biç, tart; konuşup zamanlı yerli,
Kimseyi kendinden aşağı görme!

Şerif'im; câhile garez güt, kin kus,
Âlimin yanında ilmin artar, sus!
Üstünlük yalnızca Allah'a mahsus;
Kimseyi kendinden aşağı görme!

30 Ekim 2026
İzmir